‘DoÄŸum’ Kategorisinin Arşivi

Doğum macerası

March 9th, 2009

Tatlı oğlum,

Seni tam 38 hafta 5 gün bekledik. Bir ara “Barış çıkmayacak galiba” bile dedik 🙂 Rahat geldi orası tabi. Ama doktor amcası “e artık çıkaralım” dedi. Yoksa ben normal doÄŸum düşünüyordum. Hafif korkmuyorda deÄŸildim ama “yurtdışında hep normal doÄŸuruyorlar bende doÄŸururum” diye kendimi gaza getirmiÅŸtim. Olmadı iÅŸte, sen çıkmak istemeyince, benimde plazanta da yaÅŸlanma baÅŸlayınca doktor amcası çıkarmaya karar verdi. Bari doÄŸum sırasında o heyecanı anında yaÅŸayayım istedim. Spinal anestezi ile belden aÅŸağımı uyuÅŸturdular.  Böylece doÄŸum anını ve direk ilk aÄŸlamanı görebilecektim.

Doğumhaneye girene kadar çok heyecanlı değildim. Ama beni masaya koyup iğneyi yapmaya başladıklarında tir tir titriyordum. Soğuk, korku ve heyecan hepsi birbirine karışmıştı. Ben titredikçe anestezi uzmanı ve diğer doktorlar pervane oldular etrafımda saolsunlar. Bu konuda yeditepe üniversitesi hastanesi gerçekten çok iyi. İnsana gerçekten değer veriyorlar. Beni rahatlatmak için doktorum ve odadaki herkez ( kaç kişi vardı bilmiyorum ama sanki bana oda da düğün varmış gibi kalabalık geldi o an ) sorular soruyor şakalar yapıyorlardı. Elektirik süpürgesi gibi koca bir hortumla sıcak hava üslettiler vücuduma biraz titremem azaldı.

Cem bey (Cem FıçıcıoÄŸlu doktorumuz) “birazdan çıkaracağız oÄŸlunu ” dediÄŸinde heyecanım daha da arttı. ” oo ÅŸuna bak bacakları ne kadar güçlü”, “tosun bu tosun” diye gülüşmeler olduÄŸunda benimde gözlerimden yaÅŸlar damlamaya baÅŸlamıştı bile. Cem bey bana müjdeyi verdi. “oÄŸlunu çıkardık. maÅŸallah çok güçlü ayakları var” dedi. Tabi bizimki temizlenirken ciÄŸerlerininde saÄŸlam olduÄŸunu anladık. Feryat figan bağırıyordu :). Sonra yanıma getirdiler. Yanağını yanağıma dayadılar.. sıcacıktı. Kokumu alınca sakinleÅŸti. Öptüm kokladım oÄŸlumu. Allah herkeze böyle güzel anlar bahÅŸetsin. Çok güzel bir duygu. 3 kilo 800 gr. 53 cm doÄŸmuÅŸtu Barış. Sonra oÄŸlumu yukarı çıkardılar. Benim biraz daha iÅŸim vardı orada. Çok uzun geldi o zaman bana. Bir an önce oÄŸlumu kollarıma almak istiyordum tekrar.

Sonunda iÅŸim bitip de odama çıkarıldığımda, kapıda beni sevdiklerim karşıladı. EÅŸim, ailem ve dostlarım. Çok mutluydum. OÄŸlumu tekrar getirdiler emzirmem için. AÅŸkım benim hiç zorlanmadı. Direk aldı memeyi. Zaten ÅŸimdiki oburluÄŸundan belli 🙂

Sonraki saatler sakindi. Ama anestezinin etkisi geçipde beni ayağa kaldırdıkları ilk an pek de hoş olmadı. İşte  O zaman normal doğum bundan daha acılı olamaz her halde diye düşündüm. Normal doğumda en fazla 12 saat sancı çekiyorsun. Ama sezeryanda günlerce sancım devam etti. Benim gibi aynı şekilde doğum yapan iki kişi çok rahat ayağa kalktı. Ama ben ve benim gibi metebolizması çok hızlı çalışan bir diğer arkadaşım çok zorlandık. Ama tüm sıkıntı 3 gün içinde geçti. 1 hafta sonra da iyice toparlamıştım.

Posted in  DoÄŸum   No Comments »

Merhaba Dünya!

January 8th, 2009

Yeni doğmuşum, dünyaya ilk bakışlar

Merhaba Millet 🙂

9 aylık zorlu bir yolculuktan sonra iÅŸte burdayım 🙂

Bu yolculukta bana eÅŸlik eden baÅŸta annem Duygu Meriç’e sonra babam Yıldıray Meriç’e sonsuz teÅŸekkürlerimi iletmeyi bir borç bilirim 🙂

Ayrıca doktorumuz Sayın Prof.Dr.Cem FIÇICIOÄžLU‘na ve Yeditepe Ãœniversitesi Hastanesi‘nde emeÄŸi geçen herkese de ayrı ayrı çok teÅŸekkür ederim 🙂

Cem bey beni bizzat bu dünyaya getirmiÅŸ kiÅŸidir 🙂 Yoksa aslında ben yerimde rahattım, kalırdım yani 1-2 ay daha 🙂 Ne de olsa ekmek elden su gölden rahat içindeydim.. 

Doğumum sonrası beni görmeye gelen, annemi & babamı arayarak tebrik eden, çiçek gönderen tüm hayranlarıma da ayrıca teşekkürlerimi iletiyorum. 

Hoş geldik efendim.. 

(Aaa kordonu kesmiÅŸler.. laynnnn…..)

Posted in  DoÄŸum   2 Comments »