İlk günler

Hastanedeki iki gün çok zor geçti benim için. Benim tahminime göre metebolizması benim gibi hızlı çalışan kadınların sezeryanın ilk aÄŸrılarını hissetmesi daha erken oluyor. Doktorlarda ortalamaya göre hareket ettiÄŸi için aÄŸrı kesicinin uygulanması biraz gecikti. Buda aÄŸrıyı oldukça fazla hissetmeme neden oldu. AÄŸrı kesici yapılana kadar oldukça zor yuruyordum. Ama sonra popodan iÄŸneyi yiyince birden herÅŸey tospembe oldu 🙂 Daha rahat yürümeye baÅŸladım. yürüdüke aÄŸrılarım azaldı ve rahatladım.

Bu arada ben ayağa kalkamadığım için refakatçi olarak kalan Yıldıray Barış ile ilgilenmek zorunda kaldı. Daha sadece bir kaç saatlik bebeği bile ustalıkla kaldırıp gazını çıkara bildi. Hatta hemşireler altını değiştirirken öğrendi ve altını bile o değiştirdi. Barış beyin babasının kıymetini bilmesi lazım. Böyle baba pek bulunmaz.

Hastaneden çıkıp eve geldiÄŸimizde oldukça ÅŸaÅŸkın ve gergindim. Gerçekten hormonlar deli gibi çalışıyorlar o sıra. Yaklaşık 1 ay gecelerimiz kabus gibi geçti. Barış uyumuyor sürekli aÄŸlıyordu. Neden aÄŸladığını bilememek, acemice emzirmek, gaz çıkarmayı baÅŸaramamak çok sinir bozucuydu. Birde üstüne benim sütüm ilk 1 hafta oldukça az olunca gerginlik daha da arttı. Mama takviyesi yaptık bir kaç gün. Ama mamayı azaltıp anne sütünü çoÄŸaltmak için elimden geleni yaptım. Sonunda iÅŸe yaradı. Sütüm 3 gün sonra artmaya baÅŸladı. Barış da daha iyi doyduÄŸu için zamanla daha az aÄŸlamaya baÅŸladı. Yıldıray iÅŸte gideceÄŸi için geceleri onu kaldırmamaya çalışıyordum. Ama gerçekten uykusuzluk ve yorgunluk beni bitiriyor ve sinirlerim okadar geriliyorduki mecburen kalkıyordu garibim. Geceleri beÅŸik sallayıp gündüz de iÅŸe gidiyordu. Yazık yahu ÅŸimdi daha bi üzüldüm bak 🙂

40 gün sonunda bitti. Gerçektende büyüklerin söylediği doğruymuş. Bebeğin kırkı çıkınca rahatlıyormuş. Daha bi uzun uyumaya başladı geceleri. Gece uykusunu 1-2 saatten 4-5 saate çıkarınca bende daha sabırlı ve enerjik oldum zamanla. Şimdi gece sadece 1 kere kalkıyor. Ama beyfendi gece 12 de yatıyor hep. O saate kadar gündüz de pek uyuduğu söylenemez hala. Ama bu çok rahatsız etmiyor.

Bu arada pişik ve gaz sorunumuz var. Çok ince tenli oğlum benim gibi o yüzden hemen pişik oluyor. Poposu yetmezmiş gibi şimdi de gıdısının altı pişik oldu. Her gün banyo yaptırıyorduk. Ama sadece 2 gün yaptıramadım. 3 üncü gün gıdısı pişik oldu. Bugün farkettim. Dün gece oldukça zor geçmiş ve neden olduğunu bir türlü anlayamamıştık. Meğerse oğlumun boynunun görünmeyen kısmı pişik olmuş. Kucakta susuyor ama yerine yatırınca deli gibi ağlıyordu. Bugün tesadüş gördüm. hemen banyo yaptırdık. Gıdısına ve koltuk altına bepanten sürdüm. biraz hafifledi.

Çok zor gerçekten derdini sadece ağlayarak anlatan bir canlıya bakmak. Neden ağladığını sadece ağlama tonundan anlamaya çalışmak gerçekten ustalık istiyor. İnsan zamanla onada alışıyor. Şimdi neyseki gülücüklere ve cilvelere başladık. Bu sayede bir sorunu olmadığını anlayabiliyorum.

This entry was posted on Wednesday, March 11th, 2009 at 17:24 and is filed under Bakım. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.